امروز گریه کردم.....
امروز از انتها ...و از اخرین نقطه پوچی به قله ارامش رسیدم!
امروز بار دیگر با خودم...! نه با خدای خودم عهد بستم....
که دیگر به کسی غیر او دل نبندم!
عزیزترینم :
امشب بار دگر دلم هوای در کنارت بودن رو کرده!
دوست دارم.....صداقت حرفهایت را....
دلتنگی ام رو از ستاره های اسمان بپرس!
افسوس که هنوز غریبی ام به گوش ستاره ها ی اسمان قلبت نرسیده است!
دریابم!
امشب تو را می خواهم ای زیبا خاطره ماندگارم!
کاش می شد به تو بگویم :
تو تنها سخن شعر منی !
کاش می شد به تو گفت که نرو ....و بمان..! دلم بی تو می میرد!
امشب خودم رو شکسته تر و تنها تر از همیشه می بینم
کاش می دانستی که امشب چه نارامم!
کاش می دانستی که دنیای من بدون وجودت مفهومی ندارد
کاش می دانستی که توانی برای زندگی بدون تو در خودم نمی بینم!
و کاش می دانستی که دستانم در نبودت یارای نوشتن را ندارد!
خداجونم :
در این سکوت و تنهایی بار دیگر به تو پناه اورده ام
می خواهم تو پناهگام باشی....
می دانم اگر رحمتی بر من باشد از جانب توست
و اگر عشقی بی منتها هم باشد ...انهم از جانب توست!
ای مهربان.....و ای اله...!
با تمام وجود می پرستمت .....و عاشقانه
نام مقدست را بر زبان می اورم....!
تویی معنای واقعی تمام عشقها.....!

بنام تنها تک سوارقافله عشق   من ساعتم را با چشمهای تو تنظیم می کنم من روی شاخه های نگاه تو برای دلم تاب می بندم خدا کنه هیچ وقت برکه فکرم از ماهی های یاد تو جدا نشوند  کاش می توانستم در سواحل سکوت تو بنشینم و با صدف آرزوهات بازی کنم کاش دیوار ها لبخند یاسها را سد نمی کردند کاش پنجره ها به سوی نگاه تو باز نمی شدند من برای آنهایی که بعد از من به دنیا میایند قطعه ای از دل تو را خواهم سرود.نگاه کن دنیا به سرعت از کنارم عبور می کند کی می خواهی با دلم احوال پرسی کنی کی می خواهی با دلم حوال پرسی کنی کی می خواهی دستهای تشنه ام را لمس کنی هنوز جای دستهایت را روی سرم حس می کنم باید یک نفر دستهایم را می گرفت نگفتم تو بیا بگیر نگفتم روزگارم مانند جمعه دلگیر و تنهاست هر چه نگفتم تو هم هیچ نگفتی هر چه هم که گفتم نبودی که جوابی بدی  صبر کن زمانی بمان . چیز زیادی نمی خواهم فقط محتاج سهمی و قطره ای از نگاه تو هستم زندگی از آن تو فقط نگاهت را به من ببخش ............................................. همین شهرام

سلام بهانه من برای زندگی ....
دلت تنگ است ..... می دانم !!
قلبت شکسته است ..... می دانم !!
دوری برایت سخت است ...... می دانم !
اما برای چند لحظه ای ارام بگیر ..... تا برایت بگویم...
بگویم از دنیایی که به هیچ کس وفا نمی کند....
و مردمی که به جز خودشان هیچ کس را نمی بینند..!
بگویم از انچه که در این مدت بر من گذشت.....
اما گریه نکن ....که حال و هوای تو مرا بارانی تر می کند...
گریه نکن که چشمهای من نیز به گریه خواهند افتاد...
بیا و درد دلت را به من بگو...
و مطمئن باش که قول می دهم ارامت کنم...!
با گریه خودت را ارام نکن....
گریه نکن که اشکهایت مرا نا ارامتر می کند..
گریه تو مرا به دلتنگی های دیرینه ام می کشاند....
گریه نکن چون منهم مانند تو اشفته می شوم..
می دانی که دوست ندارم ان چشمهای زیبایت رو خیس اشک ببینم ..
ای عزیزم ...
ای زندگی ام ....
ای عشقم .....
اینها تمام حرفهایی بود که در اوج دلتنگی با دل نا ارام خود ارام ارام گریستم...
برای دلی که هنوز در نبود تو ....
و ارام ... ارام می میرد...!
باور کن بغض راه گلویم را بسته است....
اما گریه نمی کنم...
می خواهم برایت فقط بنویسم...
اما تو بگو بهانه ام ...
می خواهم به یاد گذشته .... اما اینبار با دستانی سرد اشکهای گونه هایت را پاک کنم ( به یاد روزهای از دست رفته )
بهانه ام :
بیا و دستهایت را در دستهایی بی روحم بگذار

دوباره یه روز پر حسرت دیگه !
بدون که امروزم با خیالت یه دم تنها نشدم
از ذهنم بیرون نمی روی
شبهایی که بدون تو به سر ببرم...همش رنج و درد ه برام
کاش می دانستی که چقدر دلتنگ توام عزیزترینم!
لب هایم خاموشند...
اما کاش غوغای درونم را می شنیدی!
کاش می دیدمت تا با دیدنت امیدی دیگر برای زندگی بیابم
منم و سکوت و تنهایی ...
کاش می توانستم به سویت بیایم ..
اما چگونه !؟
اخه عاشقی که مجنون و دلبسته تو شده...
هر لحظه دلتنگ تو میشه..و همه دنیاش تویی..!چگونه می تواند تو را

فراموش کند....

از واژه ی چند حرفی تکرار خسته ام

من بی رمق ترین نفس این حوالی ام

از حمل این جنازه ی هوشیار خسته ام....

خستم ام ...
کاش می فهمیدی ...
کاش می فهمیدی به     آ خ ر     رسیدم...
کاش می فهمیدی آن چیست که در وجوده من محو می شود ...

شا ید باز از خودخواهیم هست
که می خواهم دراین تنهایی و دلتنگی ام تو را سهیم کنم !
اما مرا ببخش !!!
خودت خوب می دانی که جزء تو کسی را برای شنیدن حر فهایم ندارم .....
بگذار تو بهانه ام با شی. .....
بها نه ای لا اقل برای حرف زدنم....
من برای تو می نویسم
برای تو می گویم و به بهانه تو زندگی می کنم.
می دانی گاه یک بهانه کافی ست که انسانی عاشق شود..... زندگی کند ....!
این چند روز عجیب از خودم گر یخته ا م....
و در این گریزم کسی را جزء تو نیافته ام که اشنای حرفهایم یا دردها یم با شد ....
اما تو هم روزی از من و حر فهایم خسته می شوی این را خوب می دانم.
کاش ....می توانستم با خدا حرف بزنم!
چه بگویم او هم حتی نمی خواهد به حر فهایم گوش کند
حقیقتش فکر می کنم که خدا هم خسته شده از حر فهایم
اما خدایا امشب می خواهم برایت گریه هایم را سر دهم...
می خواهم که گو ش کنی به تمام حر فها یم !!
خودت گفته ای که با من ارامش را خوا هید یافت
من به حرف تو می خوا هم شکایتها یم را با تو بگو یم
پس خودت به حرفهایم گوش کن
خدایا از میان این همه بند هات کسی نبود
که مرا ببیند...
که حرفم را بشنود .....
گاه فکر می کنم که شاید تو هم با من غریبی !!
توئی که می گذاری بندگانت اینطور دلم را بشکنند
خدایا اینجا محبت مرا نمی دانی با چه بی مهری پاسخ گفتند
نمی دانم مگر تو نگفته ای جواب نیکی و مهر همان نیکی هست
پس چرا با من این معامله نشد !!
خدایا من شکایت این ادمها را با تو می کنم خودت بین من وانها داوری کن !
خدایا لااقل تو تنهایم نگذار لا اقل تو به دادم برس!!!
شهرام

دوست داشتن

یک نوع باوره

 خوش به حال

 اون باوری که

صادقانه باشه

امشب