تبليغاتX
شهرزاد اولین وآخرین عشق شهرام

امشب که سقف بی ستاره اتاقم سنگینی میکنه ....موندم از چی بنویسم !!
از اونایی که دیروز با من بودند ...و حالا رفته اند
...!
یا از تویی....... که همیشه نوشته هامو می خونی !
از چه بنویسم ؟
از اسمون سوت ....کور زندگی ام !!
از زمونه بنویسم یا از نگاههای نا مهربون !!
از خاطراتی که با تو داشتم " هر چند تلخ "
یا از ناگفته هایی که هیچ وفت زمونه بهم فرصت گفتنش رو نداد !
سلام
نمی دونم این فقط منم که دلم می گیره...و احساس دلتنگی می کنم...
یا همه این حس رو دارند...!!؟
می خوام شکایتمو به خدا بگم ...
اخه تا کی !؟ چقدر ؟!
مگه می تونم ؟!
خداجونم..
روزی که ما رو افریدی ..... چرا بهمون اختیار بودن یا نبودن ندادی !؟
و حالا که اوردیمون...
چرا اختیار رفتن رو ازمون گرفتی !؟
بگذریم ...حالم خوش نیست ...!
بهم میگن چرا اخه این همه تنها ..!
وقتی ببینی ...دور و برت پر ادمه...اما هیچ کس رو نداری می شی یه بی کس و تنها!
وقتی می بینی بین این همه ادمی که ادعا می کنند....برات محرم هستند...
یه همزبون ...
یه همدل ....
یه شونه امن گیر نمی یاری تا پناه اشکات بشه می شی یه بی کس و تنهاا !
خیلی وقتها پیش می یاد...دلت می گیره...
می خوای بشینی یه دل سیر گریه کنی
یا یه دل سیر از دنیا و ..... نامردی هاش ...گلایه کنی ...می شی بی کس و تنها!
می شی یه آدم تنها که تنها مامن...و تنها رفیقش خودشه و خاطراتش...!
یه اتاق سوت و کور....
یه دفتر سفید...... که نقش تموم زندگیش ....خط به خط توش بسته شده...
من همه دنیام همینه.....


 

 

+ نوشته شده در  شنبه سی و یکم شهریور 1386ساعت 12:10  توسط شهرام  | 

  

 تا کی  باید  اسیرتنهایی هام  باشم 

           تا کی  باید  به خاطر دوری از تو اشک  بریزم  و حسرت  بودن  با تو  رو بکشم

                 تا  کی  باید  به خدای  خویش التماس کنم   تا تو  رو  به من  برسونه .....

           نزدیک  و نزدیک  تر  کنه  شاید  بتونم   یه  بار  دیگه   باها ت  درد  دلهامو  بکنم

                            تا کی  باید  هر  روز  غروب  دلتنگ  بی  تو  بودن  باشم

                          تا کی  باید  به خورشیدی  که داره  اروم  اروم  از  زندگیم 

                                       غروب  میکنه چشم  بندازم و  دم  بر نیارم

                                تا کی  باید  ثانیه ها  رو یکی یکی  بشمارم   تا  کی ؟

                                                              خسته ام !

                                        یه خسته  دلشکسته  عاشق   بی  سرپناه

                                              یه  عاشق  دیوونه  سر  به هوا

                                 بهم  بگو   تا کی  باید  کنج  اتاق  خلوت دلم  بشینم

                                                و  با قلم  و  و کاغذ درد دل  کنم

                                         تا کی  باید  دلم  رو  به  فرداها خوش  کنم 

                            و  خودم  دلداری  بدم  که  بالاخره  یه روزی  تو میایی

                                            و  تموم میشه  تموم  دلتنگی هام...

                         دیگه  نمی تونم  چشمهای خیسم  رو از  دیگرون  پنهون کنم

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هشتم شهریور 1386ساعت 11:48  توسط شهرام  | 

دلم تنهاست . . .

نمی خواهد شاید از این تنهایی بیرون بیاد    اما می نویسم بعد  از مدتها ...  لازمه  نوشتن  عاشق  بودنه و لازمه تنها  بودم دل بی عشق . . . دل تنگم . . . شاید دلتنگ  یه گریه  و  شاید دلتنگ  لحظه ای با تمام وجود خندیدن . . . من اینجا هستم ! من هنوز هستم ! قلبم  برای  کسی نمی تپد  ! منم  و اندیشه سرگردانیم !  خدایم کجاست ... مگر اینجا  و  انجا  و . . . دل من !

خدایا  . . . دلم گرفته  از  همه  زمینت . . . از همه  ادم ها . . . از همه احساس ها و هوس های  نا به هنجار. . . کاش زمین و اسمان  به  هم می ریخت  و اینجا  ابدیت  بود  و  من  با همه احساسم  تا ابد  می نوشتم  بدون اینکه خطی  سیاه  بشه . . .

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم شهریور 1386ساعت 14:21  توسط شهرام  | 

سکوت
می رو م . . . 

                                  به   سو ی   خاطراتی  که  می دانم   مرا  به  تنهایی  درونم  خواهد  برد

                                                                               می روم . . . 

                                                                       به  سوی  فراموشی

                                                                                     و

                                          می اندیشم    پایان   این  داستان   چه  خواهد  شد !

+ نوشته شده در  شنبه بیست و چهارم شهریور 1386ساعت 11:29  توسط شهرام  | 

Image and video hosting by TinyPic 

دلم  گرفت  از دنیا ... از  این  روزهایی  که  اسم  زندگی و  زنده  بودن رو واسه خودش  یدکش می کشه ! دلم تنگه  برای  هر  روز  یا لحظه ای که از  عمرم  می گذره ...بدون ذره ای هیجان از رویاهای  اینده ام ! لطافت رفته  و  بی تفاوتی  تموم  وجودم  رو  فرا گرفته ! کجاست اون احساس من ... کجایند اون  روزهایی  که  احساس از تموم  وجودم  لبریز  بود  !؟ کجاست اون  دنیایی که برام   پر بود   از  پاکی و لطافت  ! دلم تنگه برای  لحظه های  که  توان گریستن  داشتم ...برای  زمانی که بی  هیچ  پروایی  از  اون چیزی که توی دلم  بود  حرف می زدم ! خدا می دونه  که چقدر تلاش  کردم  که از  بند این  رفتارها  رها  بشم ...و  شدم ! اما  چی .... یه ادم  خالی  از هیچ ...! درد دلهایم  رو می شنوم... و برای خودم می نویسم ! دلم می سوزد برای  خودم ..برای  تو...برای تمام رنجی  که به خاطر  یه دوست  تحمل  کردم  ! دلم  می سوزه برای  تموم محبتی که  توی قلبم  بود  و خاموشش کردم ...!

می خواستم خودم  رو توی  چی گم  کنم !!؟ توی این روزهای  سرد  و مه گرفته !  از  چی ترسیدم ؟!! از کسی که  فکر  می کنم  هوسش  عشق  رو  از  قلبم  دزدید  !!؟ چه شبهایی که از خدا خواستم  همه  احساسم رو ازم  بگیره .... همه  اون چیزی که به اسم  محبت یا  دلسوزی  تو  ذره ذره  وجودم  رخنه کرده  بود !

خدایا  امشب  دلم  باز  تنگ  شده  ... اما  اینبار نه برای محبت ...برای  ذره ای کینه !!  خدایا  می دونم که خودم خواستم ...! اما ایا گریزی هست !! نمی دانم ایا کسی مرا  بیدار خواهد کرد از این کابوس وحشتناک !!؟

 

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم شهریور 1386ساعت 12:41  توسط شهرام  | 

اگه از تو می گذشتم زندگیت تباه نمی شد

                                                        دست تو از تو ی دستام بی دلیل جدا نمی شد

اگه از تو می گذشتم هم نشینت غم نمی شد

                                                       روح سرگردون خستت بی گناه فنا نمی شد

باید از تو می گذشتم تا دلت تنها نمی شد

                                                         واسه غرق آرزوهات آرزوت دریا نمی شد

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم شهریور 1386ساعت 17:31  توسط شهرام  | 

زندگی آرام است مثل آرامش یک خواب بلند

زندگی شیرین است مثل شیرینی یکروز قشنگ

زندگی رویایی است مثل رویای یک کودک ناز

زندگی زیبایی است مثل زیبایی یک غنچه ی باز

زندگی تک تک این ساعتهاست

زندگی چرخش این عقربه هاست

زندگی راز دل مادرمن

زندگی پینه ی دست پدر است

                            زندگی مثل زمان در گذر است

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم شهریور 1386ساعت 17:23  توسط شهرام  |