امشب  همسفر  اشکم

                                 و  حرفی  نیست

                                                  جز   کوله  بار  اذوقه  ای  که  اشکها  دوستش  دارند  !

امشب  دیگر   از  تلخی  نبودنت

                                 و  از  خاطره های  به  یاد  ماندنی ات

                                                  و 

                                                      غروب  های  بارانی  حرفی  نیست.......

اری  

                         امشب  امده ام  تا  رفیق  اشکهایم   باشم

                           ای  اشکهای همیشه  بی  صدا

                                                               چرا  امشب   باران  شده اید ؟

من  که  هنوز  قصه هزار  و  یک  شب  را نگفته ام !!!!

                        امشب  کبوتر  دلم  هوای  .....امامزاده  دارند !

نمی دانم........

اشکها  همیشه  خوبند

اما  امشب  گویا  روزه  سکوت   دارند !

شهرام.

پروردگارا :

دلم گرفته و دوست دارم مثل ابرهای بهاری  گریه کنم و اشک بریزم

یا یه دل خسته و غمگین  و دلشکسته از  زمونه

به  خاطر بی مهر ی هاش

به خاطر همه چیز و همه کس دلم گرفته

اخه  چرا من !؟

مگه من  چه گناهی مرتکب شد ه ام  که زمونه اینقدر ازارم داد!؟

باز هم در خلوت تنهایی هام  و بی کسی هام به تنها معبودم  پناه می برم

و از  او برای ادامه زندگی ام کمک می خواهم

می خواهم که به حرفهای دلم گوش بده و تسلی خاطرم باشه

تنها اونه که همیشه شنوای  راز های دلمه و هیچگاه خسته نمی شه

خدا وندا :

با تو سخن می گویم....تویی که محرم تمام اسرارم بوده و هستی

خدایا نمی دانم  چرا تو این دنیا همه چی فانیه!!

دنیا برام مثل یه  قفسه که  پرنده ای توی اون گرفتاره و از غم دوری

و جدایی از  دوستانش  دیگه ترانه نمی خونه

دیگر شقایق برایم معنی عشق را ندارد

دیگر همه چیز برایم  بی معناست

می خواهم فقط با تو سخن بگویم که همیشه و همه جا پشتیبان من بوده ای

و همدل و همراز زندگی ام

خدایا تو را عاشقانه و عارفانه می پرستم 

چون هر گاه در عمق نگاهم به تو می اندیشم  ارام  می گیرم

خدایا .......نا امیدم   نکن !حرف آخر

 نوشتم با برگ گندوم فراموشم مکن با حرف مردم

 تقدیم به تو؟

گاهی وقتها این خطهای اخره که به انسان میگه اول خط کجا بوده . بارها تصمیم می گیرم که امروز اخرین خطم باشه و فردا اولین روزی باشه که تموم خاطراتم رو به گذشته ها می سپارم . باید یکی یکی دفتر هام رو خط خطی کنم. چند وقتی میشه که درست حسابی ننوشتم و بایگانی ذهنم رو اون جوری که دلم می خواد مرور نکردم . دیگه حس می کنم اخرین ذرات وجودم هم کوچ کردنش فرا رسیده . خداجونم یادته ازت خواستم منو برای اونی که می خوام بشم سرزنشم نکنی ! همیشه زندگی اون جوری که می خوای باهات کنار نمی یاد . این توییی که باید با کاستی هاش بسازی . خیلی وقته که فکر می کنم باید برم ! به کجا و کدامین نشونی .. نمی دونم ! اینم میره به حساب سرنوشتم. تقدیرم : می دونی حسابت با بغضم زیاد شده ؟می دونی که هیچ وقت برای جبران اون دیر نیست ! نمی خوام به یاد اولین شبی که نوشتن رو اینجا شروع کردم باشم . راستش فکر می کنم اگه ننویسم چه جوری با احساساتم کناربیام ... ! اینم به برگی بود ازصفحه دفتر زندگیم .

می خوام برم . رفتن همیشه سخت بوده رفتن همیشه سخت بوده حتی اگه بدونی که فردا بر می گردی !این ویژگی ما ادماست ...عادت می کنیم به زمان !به مکان ! به ادمای دور و برمون !همیشه رفتن و دل کندن پر از دلتنگیه ! اما اگه چاره ای جز رفتن نداشته باشی دیگه به هیچی فکر نکن . مطمئن باش که بهترین کاریه که می کنی ! راستی بهم یه قولی میدی !؟ اگه خوندی و به دلت نشست برام یه دعای کوچولو بکنی ! خیلی محتاجم !

 ************************************

هوا  امشب  بارونیه !

دستام  تشنه    باریدن  دوباره س .... ! اما  چه جور ! تو  نیستی  ! نیستی  که  تا  امروزم  رو  روی شونه هات گریه  کنم . چقدر  بی  حرف  بودم    تا  تو  بودی ! چقدر  بی  بهونه !  دست  خودم  نیست ! هوا که  بارونی  میشه   دلم  می گیره !

بهونه  ام

تو   رو  به  بغض  ها نمی  سپارم   که بارون  بشی ! تو  رو  به  اشکام  نمی سپارم  که  چیکه  چیکه  ....بریزی و  دلتنگیم   رو  بگیری !  می سپارمت   به  خاطراتم  ....  می خوام  برای همیشه  توی  دل  کوچیکم  اسیرت  کنم !

        "می خوام  از  امشب  زندگی مو   از  نو  شروع  کنم ! می خوام   اونی  باشم  که  خودم  می خوام"

                                  خداجونم  :  منو  به  خاطر  اونی  که  می خوام  بشم ملامتم  نکن !!شهرام